Touchy

Kort lontje“Je bent een beetje touchy”, zegt mijn lief, “en ik ben eigenlijk een beetje bang voor je.” Ik grinnik. Dat kan ik me namelijk goed voorstellen. Ik ben nogal opgefokt en voel dat ik zomaar ineens boos kan worden. De spanning heeft zich genesteld op mijn borst en tussen mijn schouderbladen. Het voelt bijna als spierpijn. Ook merk ik het aan mijn bewegingen. Ruw en ongecontroleerd.

Het zijn de ingespoten hormonen. Na drie hormoonloze maanden hakt deze nieuwe poging er enorm in. Of beter gezegd, na twee jaar full continue hormoonbehandelingen wist ik niet beter meer. Het doet me goed om te merken dat ik niet zo bén, maar dat de hormonen mij zo máken.

Me I’m touchy… Nu zit wel het liedje van Aha in mijn hoofd.

Tags: , | Laat een bericht achter

Ehm… niets vergeten?

Zo maar een ochtend. Slaapdronken loop ik naar beneden en zet koffie voor mijn lief (kopje 1) en thee voor mezelf (kopje 2). Ook kook ik water om de Chinese kruiden van dr. Li Jie in op te lossen (kopje 3 en 4). Dan pak ik een klein glaasje waar ik voor mijn lief twintig druppels Prunus Forte in druppel, voorgeschreven door de iriscopist, en leng dit aan met een beetje koud water (kopje 5). Voor mezelf hetzelfde maar dan met Cornus Sanguinea (kopje 6). Tot slot vul ik twee glazen lauwwarm water om de handvol vitaminepillen, op advies van dokter Scholtes, mee door te slikken (kopje 7 en 8). Boven pak ik de pen met het medicijn GonalF en prik die in mijn been. Ik neem twee snuiven van de neusspray Synarel, en tot slot slik een tabletje Prednison door.

Ehm… niets vergeten?

Tags: | Laat een bericht achter

Verouderde eicellen

De biologische klok

“Bij eiceldonatie is de kans op zwangerschap 50%.” Prof. dr. De Sutter van het UniversitairZiekenhuis in Gent spreekt klare taal. “Als ik jullie geschiedenis bekijk, zou dat een oplossing kunnen zijn.” Het probleem ligt volgens haar niet bij het zaad maar bij de eicel. Een zaadprobleem kun je goed opvangen met ICSI, terwijl je niets kunt doen aan eicellen waarvan de kwaliteit is afgenomen. En op míjn leeftijd… is die afgenomen. “De kans op zwangerschap is daardoor klein, en de kans op een miskraam groot.” Met een jongere eicel is dit probleem opgelost. Het feit onze embryo’s er uitstekend uitzien zegt niets volgens haar, de basis blijft een kwalitatief slechte eicel met chromosomale afwijkingen.

Een uur lang praten we over onze geschiedenis en onze opties. “Ik wil eerlijk zijn, en vertel jullie alleen over de medische mogelijkheden. Dit staat los van de emotionele, relationele en financiële aspecten”, eindigt ze. De rest is aan ons. En dat is precies het allerlastigste deel…

Tags: , , , | Laat een bericht achter

Een schim van mezelf

Schim

Jezus wat voel ik me kut. Alles wat ik voel is heftig, intens en uitvergroot. Ik voel enorm onzeker. Over alles en vooral over iedereen. Over mezelf, over mijn lief en onze relatie, over mijn familie en vrienden. Ik ben vreselijk bang dat de IVF nooit gaat lukken, dat ik aan dit traject onderdoor ga, dat mijn relatie het niet overleeft. Tegelijkertijd voel ik me megaschuldig over alles wat ik zeg, doe en voel. Ik zou eigenlijk leuke dingen moeten gaan doen, maar heb geen idee wat. Ik bel geen vriendinnen want zo gezellig ben ik nou ook weer niet. Ik kan alleen maar huilen… Of ruzie maken… Want boos dat ben ik ook, heel erg boos!

Laat me met rust! Ik voel me zo vreselijk alleen…

Tags: , , , , , , | 2 reacties

Leeg

Gister weer een zwangerschapstest gedaan. Weer geen tweede streepje.

Weer geen tweede streepje

Ahhg, om moedeloos van te worden. We hebben al zo veel geprobeerd! We zijn naast het medische circuit ook het alternatieve circuit ingedoken. Intensieve acupunctuur, vieze Chinese kruidenthee, een hele lading voedingsupplementen, homeopatische druppels. Geen koude voeten, warme baarmoeder, geen tampons. We hebben van alles gegeten en gedronken. En vooral ook van alles gelaten…

Ik voel eigenlijk niet eens wat. Ben niet verdrietig. Ben niet boos. Ben niet eens teleurgesteld. Ik voel me vooral heel … erg … leeg …

Tags: , | Laat een bericht achter

De iriscopist

“Twee dagen is veels te kort!” roept de  iriscopist gealarmeerd uit. Hij had gevraagd naar de lengte van mijn cyclus (regelmatig) en de duur mijn menstruatie (twee dagen). Ook een analyse van mijn irissen bevestigen zijn vermoedens.

Iriscopie

“De iris is een landkaart van je lichaam”, legt hij uit. “Elke plek correspondeert met een bepaald deel van je lichaam.” Lijnen, pigment en vlekken kunnen aangeven dat er iets mis is. (Ik dacht dat hij door je pupil naar beneden, naar je baarmoeder of zo, zou kijken. Leek me al zo ver weg.)

De weken voor je eisprong zorgt je hypofyse voor de aanmaak van oestrogeen, en daarna voor progesteron. Is dit te weinig, dan is de opbouw van het baarmoederslijmvlies niet optimaal en ben je dus kort ongesteld. “Een innesteling is dan lastig.” Hij schrijft me zink voor om de hypofyse aan het werk te zetten.

Bij mijn lief constateert hij dat zijn lever de slijmproductie in zijn lichaam niet goed afvoert. “En zaadcellen die in te veel slijm zitten worden langzaam.” Een kuur van Prunus Forte moet zijn lever reinigen en ondersteunen.

Tot slot zegt hij dat ik voorzichtig met suiker moet zijn omdat dit mijn hormoonbalans te veel beïnvloedt. Ai, ik ben een echte zoetekauw… We gaan het zien. Misschien ben ik over een paar maandjes én slank én heb ik een dikke buik.

Tags: , , , , , | Laat een bericht achter

Op de plaats… rust!

We hebben een rustmaand ingelast. Een maand is niet lang, en éigenlijk wilde ik zo snel mogelijk door met een nieuwe poging. Maar…ik…kon…niet…meer. Was doodmoe. Van het op en neer rijden naar Düsseldorf. Van de continue stroom van teleurstellende berichten. Van de spanningen. Van de heftige hormoonschommelingen.

De eerste week sliep ik 10 uur per nacht. Dat weekend werd ik ongesteld en alle overtollige hormonen vloeiden mee mijn lijf uit. Met de dag voelde ik me lichter. Nu de gevoelens van somberheid, uitzichtloosheid en machteloosheid niet meer de overhand hebben blijkt: ik kan nog lachen. Ik heb weer energie om vrienden te zien. En ik word overspoeld door liefde voor mijn lief.

Wat is het heerlijk om je even goed te voelen!

Tags: | Laat een bericht achter

Ohne Orangen

Verse gemberthee

Dit keer hebben we slechts één embryo. En ons enige embryo heeft zich niet goed gedeeld. Er komt dus geen terugplaatsing. We zijn al in Düsseldorf als deze mededeling ons bereikt.

Hand in hand lopen mijn lief en ik naar ons vaste koffietentje om de hoek. Aangeslagen. De Turkse man herkent ons intussen. Ik bestel een thee van verse sinaasappel en gember maar “ohne Orangen” vult hij aan. Verse gemberthee is namelijk goed voor een warme baarmoeder. Moet het wel tot een terugplaatsing komen.

Zwijgend zitten we aan ons tafeltje. We houden elkaars hand vast en staren naar buiten. Er komt een dikke familie binnen die aan het tafeltje met reserviert gaat zitten. Aan de stapel cadeaus te zien hebben ze duidelijk wat te vieren. Onze oorverdovende stilte steekt af bij het gezellige gekakel van de familie.

Mijn lief is het ineens zat. “Zullen we gaan?” Mijn thee blijft onaangeroerd.

 

Tags: , , , , | Laat een bericht achter

Het boemerang-effect

Na de negatieve zwangerschapstest vertrok ik voor een paar dagen naar een congres in het buitenland. Heerlijk! Wat een verademing, éven geen IVF! Ik voelde me geweldig, en als ik aan de negatieve test dacht voelde ik niets. Ik dacht zelfs nog: “Dat ik daar niet eerder opgekomen ben, je moet gewoon afleiding zoeken. Dát is de oplossing.”

Maar hoe naïef bleken deze gedachten. In het weekend sloeg de teleurstelling als een boemerang in mijn gezicht. Mijn gemoedstoestand wisselde van in en in triest, als een lamgeslagen vogeltje, tot kokend van woede, als een briesend paard. Meer smaken waren er niet. Mijn arme lief heeft het zwaar te verduren gehad.

Intussen zijn we anderhalve week verder. De teleurstelling zakt gestaag en maakt voorzichtig plaats voor nieuwe hoop. We zijn al weer naar Düsseldorf geweest, en de eerste medicijnen zijn toegediend. De vermoeidheid van alle spanningen voel ik nog in mijn lijf. Maar heej, nieuwe ronde nieuwe kansen!

Tags: , , , , , , | Laat een bericht achter

Maansteen

Ter bevordering van de vruchtbaarheid

Donderdag zijn twee embryo’s teruggeplaatst, de laatste twee uit de vriezer. Op mijn vraag hoe ze eruit zien, antwoordt de dokter ‘optimaal’. Toch koop ik voor de zekerheid een maansteen. Die schijnen de vruchtbaarheid te bevorderen. Eigenlijk vind ik maanstenen niet zo mooi, maar ja, in dit soort spannende tijden is alle hulp welkom.

Thuis gekomen ga ik even op bed liggen. Maansteen mee, iPhone mee, en even googlen wat de werking nu precies is. De maansteen bevordert de vruchtbaarheid doordat hij emotionele blokkades weghaalt die mogelijk de conceptie verhinderen. Kijk, dat kan ik wel gebruiken. Ook lees ik dat je voor dit doel de maansteen “op het lichaam ter hoogte van de eierstokken” moet dragen. Dat is al wat lastiger. De steen hangt nu om mijn nek. Maar zolang ik in bed lig is er nog geen probleem en ik stop, slimmerd die ik ben, de maansteen in mijn onderbroek.

Na een verkwikkend middagdutje rek ik me uit en ga naar de wc. Terwijl ik mijn broek omlaag trek, klettert er iets op de stenen vloer van de badkamer. De maansteen heeft een flinke barst. Ai… Is dit een voorteken? Kan ik de steen met barst nog wel zonder risico’s dragen? Het stelt me niet gerust, en de steen verdwijnt in de la.

Tags: , | Laat een bericht achter

Loslaten

Vakantie, tijd voor mijn 'studie'

Heerlijk. Vakantie én tussen twee IVF-pogingen in. Dus tijd om leuke dingen te doen en even los te komen van de IVF. Maar zó gek, ik heb ineens weer last van mijn RSI-armen. Heb ik bijna nooit meer, alleen als ik erg gespannen ben. Dat kan ik nu niet zijn. Ik heb tot het middaguur in bed gelegen en gelezen. Heb ik eindelijk eens tijd voor. Over tien oude Chinese geheimen en vruchtbaarheid. Oja, ik heb ook nog even gegoogled naar ondersteunende vitamines tijdens het zwanger worden. Moet ik nu wel of geen vitamine A, en hoeveel dan ook al weer precies? En dat boek besteld, ‘voeding volgens de vijf elementen’ om te zorgen dat mijn baarmoeder ‘warm’ blijft. De rest van de dag in joggingsbroek in huis gerommeld. Ik was zo lekker bezig, kon niet meer stoppen met opruimen. Alles weer spik en span. Zat in een minimaliseer-bui. Zó vreemd, meestal heb ik dat als het eigenlijk niet goed met me gaat, als ik probeer ergens controle op te krijgen. Maar dat kan het nu heus niet zijn. Ik heb vakantie, doe leuke dingen en ben bijna niet met IVF bezig.

Tags: , | Laat een bericht achter

Chinese conceptie

Terwijl ik in bed stap vraagt mijn lief waarom ik zo bedrukt kijk. Schoorvoetend vertel ik hem over de Chinese Traditionele Geneeskunst. Chinezen delen voedingsmiddelen in naar hun thermische werking. Heb je het koud, neem dan geen tropische citrusvruchten, die zijn namelijk bedoeld om af te koelen. Ik met mijn ‘koude baarmoeder’ moet dus ‘warm’ voedsel nemen. “Nu mag ik vast geen meloen meer”, piep ik. Samen bekijken we het lijstje voedingsmiddelen. Ook melk moet ik beperken. “Je mag gelukkig wel Bisschopswijn, cognac en sterke dranken”, zegt mijn lief plagend. “Niet als je zwanger probeert te worden”, zucht ik.

Mijn lief verandert subtiel het onderwerp naar mijn les BodyBalance. “Dat is eigenlijk ook niet goed”, pruttel ik verder, “want ik ben ongesteld en dan mag je de zonnegroet niet doen”. Terwijl hij me vastpakt zegt hij: “Gelukkig mag seks wel, dat mag altijd”. Ik moet hem teleurstellen: dat is een opwaartse beweging terwijl menstruatie juist neerwaarts is. “Maar, je hebt wél een lief vriendje, dat is vást goed”, vraagt hij hoopvol. Daar heeft hij goed een punt. Tijdens de conceptie moet de vrouw 1) echt verlangen naar een kind, 2) liefde voelen voor haar partner, en moeten 3) de omstandigheden harmonieus zijn.

We kijken het lijstje nog eens door. Ik mag gelukkig wel gort, amarant, sago, spelt, langoest, kurkuma, amasake, bataat, adukibonen, alfalfa. We proesten het uit.

Tags: , , | Laat een bericht achter

Glaskralen

Glaskralen

“Ik stap over een half uur in de trein, kom ik je jas even brengen.” Ik haal mijn moeder op van het station. Samen wandelen we een beetje door de winkelstraat, lunchen we ergens, drinken nog wat. Ik ben stilletjes, zit al de hele week slecht in mijn vel. Nog even de spullen thuis droppen voordat ik haar terug naar de trein breng en dan begin ik te vertellen. Dat ik met een psycholoog gesprekken heb over de IVF. Dat zij me aanraadde om mijn verdriet in iets tastbaars om te zetten. Om bijvoorbeeld voor iedere verloren embryo iets te maken. Ik dacht zelf aan iets van een ketting en vraag of mijn moeder nog ideeën heeft. Glaskralen blazen. Samen speuren we het internet af naar een cursus of workshop. “Zullen we samen gaan?” stelt ze voorzichtig voor. Als ik dat tenminste wil. Het gesprek komt op gang. We gaan terug de stad in om een hapje te eten. En tijdens het eten loop ik leeg. Over hoe zwaar het is. Over dat mijn leven stilstaat. Over mijn ingehouden verdriet. Over mijn angst dat het nooit zal lukken. Om de beurt zitten we met tranen in onze ogen. Ik ben zo blij dat ze gekomen is.

Tags: , , , | Laat een bericht achter

Uitzichtloosheid

Vandaag werd ik wakker met een beetje buikpijn. Ongesteldheidsbuikpijn. Zo opgeladen als ik afgelopen week was, zo ontzettend k*t voel ik me nu. Vrees dat het weer niet gelukt is. Die uitzichtloosheid… Zou het wel ooit lukken? Hoe lang ga je nog door? Hoe hou je dit vol? Ik huil met hele lange uithalen. Ben misselijk, kokhals ervan.

Tags: , , , | Laat een bericht achter

Versmelting

Onze embryo's, dag twee, 4-cellig. Je zou ze toch bijna een naam geven...

Donderdag zijn twee van onze embryo’s teruggeplaatst. Twee 4-cellige embryo’s. “Het ziet er uitstekend uit”, aldus Dokter S. Dat klinkt hoopvol!

Het sperma was goed, categorie 2a. “Met categorie 3 en 4 kun je niet zo veel, categorie 2a heeft een lichte afwijking”, lichtte dokter S toe. Een lichte afwijking!! Dat klinkt goed! Natuurlijk even gegoogled wat dit betekent, maar ik heb niets kunnen vinden. Het klinkt in ieder geval zo veel beter dan een ‘zeer slechte kwaliteit sperma’ met een ‘fragmentatie van 48%’. Zouden alle inspanningen van mijn lief, geen alcohol, niet roken, voedingssuplementen, dan eindelijk vruchten afwerpen?

En dan die foto’s. Wat geweldig dat ze dit doen in Düsseldorf. Deze foto’s geven me een heel goed gevoel. Dit is het eerste bewijs van onze samensmelting!

Tags: , , , , , , | Laat een bericht achter

Het Lange Wachten

Gister de punctie, opbrengst 4 eitjes, en vandaag horen we hoeveel hiervan bevrucht zijn. “Om een uur of 10 hebben we de uitslagen binnen”, zei dokter S. Dus vanaf 10 uur begint het Lange Wachten.

10.30 uur Logisch dat ze niet klokslag 10 uur bellen. Ze moeten vast een hele lijst telefoontjes afwerken. Mijn achternaam begint met een S, eind van het alfabet, dus dat duurt nog even.

11.00 uur Hoewel… Als het slecht nieuws is bellen ze vast vroeg. Het is niet erg om te wachten als je dan maar wél goed nieuws krijgt. Zo lullig anders voor de slecht-nieuws-mensen, én wachten én slecht nieuws. Dat zullen ze vast niet doen, daar denken ze vast over na.

11.30 uur Ja, of…. Ze bellen eerst de goed-nieuws-mensen. En de kneuzen krijgen nog een second opinion, dus die bellen ze juist als laatste!

12.00 Ahhgg!!!

Uiteindelijk heb ik om 12.30 uur zelf maar gebeld, met klotsende oksels en een hartslag van 180. Ze hadden het druk en waren nog niet aan bellen toegekomen. Tja, daar maak je je dan druk om.

En 4 van de 4 bevrucht!

Tags: , | Laat een bericht achter

Als nou maar niet…

Morgen de punctie, en ineens steekt er een nieuwe angst de kop op. Een terugblik naar IVF #4.

Vrijdagmiddag, tussentijdse echo in Leiderdorp. Het resultaat is teleurstellend. Van de 2 follikels is er nog maar 1 over. Maandag terugkomen. De echoscopist laat nog even weten dat ze het niet eens is met onze behandeling. “Je hebt maar één eicel, en toch zet jullie arts de behandeling voort? Wat, krijg je maar zo weinig medicijnen?” In de auto terug besluiten mijn lief en ik voortaan ook de tussentijdse echo’s in Düsseldorf te laten doen. Twee kapiteins op een schip voelt niet goed. Maandagochtend, tussentijdse echo in Düsseldorf. Het resultaat is nog teleurstellender: zaterdag heeft mijn eisprong spontaan plaatsgevonden.

De eisprong, hét moment in een IVF-cyclus, spontaan voorbij? Dit moment wordt nauwkeurig gepland zodat je het eitje uit de follikel kunt halen om kunstmatig te bevruchten. Hoe kan het gebeuren dat dit o-zo-belangrijke moment spontaan heeft plaatsgevonden? Waarom zijn die tussentijdse echo’s? In plaats van een embryo heeft zich een nieuwe angst in me genesteld.

Tags: , , , | Laat een bericht achter

“We begrijpen elkaar niet…”

Daarmee start ik het gesprek met mijn therapeut. Het onderwerp is de invloed van IVF op onze relatie. Want ja, dat het een behoorlijke impact heeft óók op je relatie, is ons wel duidelijk.

“Omgaan met machteloosheid en rouw. Deze twee items gaan in een relatie spelen als je al wat verder bent in een IVF-traject,” vertelt mijn peut. “Vaak ga je hier verschillend mee om. Het is het logisch dat het botst.”

Haar tips:

  • zorg dat je een ruzie heel snel weer goed maakt, dat je weer vriendjes wordt, en zeg beide sorry
  • laat aan elkaar weten dat het soms niet lukt anders te reageren, ook al wil je dat graag
  • kijk naar jullie stijlen, en erken dat deze anders zijn.

“Gelukkig, hoe vervelend het ook is, hebben jullie ruzie,” zegt ze. “Er zijn ook stellen die in zichzelf keren en van elkaar verwijderd raken. En daarnaast hebben jullie ook lol samen.”

Het gesprek stelde me gerust. Wij zijn niet gek, het hoort erbij.

Tags: , , | Laat een bericht achter

Kattenvrouwtje

Simpsons catwoman

No big deal, dacht ik, hoe zwaar kan IVF nou zijn? Tuurlijk, het zou mooi zijn als het de eerste keer lukt. Maar zo niet, dan doe je het paar keer en dan ben je zwanger. Een kans dat het niet lukt? Ach, dat zal zo’n vaart niet lopen… Gewoon positief erin staan, je niet afvragen óf het lukt maar wannéér het lukt. Hoezo zwaar voor je relatie? Hoe kan zoiets lichamelijks nou zwaar zijn voor je relatie? En je wilt het toch allebei?

Maar nu, steeds meer, komt de gedachte boven: en wat nou als het niet lukt, als we géén kinderen kunnen krijgen? Stel nou dat wij bij het percentage horen dat niet zwanger wordt via IVF?

Dan word ik helemaal onrustig. Wat als we moeten stoppen met IVF? Wat als ik géén moeder word? En geen oma? Wat heeft het leven dan voor zin? Hoe vul ik dan mijn tijd? Alles lijkt zo onbelangrijk en onbevredigend… Een opleiding? Vrijwilligerswerk? De kroeg in? Het huis opruimen? Nog een kat? Oh My God, straks word ik zo’n kattenvrouwtje!

Tags: , | Laat een bericht achter

Weggegooid jaar

Dokter S concludeerde het tijdens onze eerste afspraak al: de spermakwaliteit is heel slecht. Deze conclusie trok hij na een blik op de LUMC-uitslagen te werpen. Maar… hoe kan het dat wij hier niet van doordrongen waren? Dat het LUMC deze uitslag ter kennisgeving aanneemt? Niet de oorzaak verder analyseert? Niet ons duidelijk maakt dat de kans op zwangerschap wel erg klein is? Niet mijn lief dringend adviseert te stoppen met roken? Hoe kunnen ze bij het LUMC constateren dat er sprake is van een erg slechte spermakwaliteit enthat’s it, hup, aan de slag met ICSI.

Na een grondige sperma-analyse (SCSA), en bloedonderzoek naar mijn eitjesvoorraad (AMH) blijkt de omvang van de schade.  Het sperma is voor 48,1% gefragmenteerd (=zeer slecht), en de AMH-waarde is 0,16 (=zeer laag, dus richting overgang). Al was ik in december nog zwanger, het klinkt als een onmogelijke missie.

Afgelopen dagen is de moed me in de schoenen gezonken. Daar gaan we weer… En waarvoor…? Wat nou als we eerder waren begonnen in Düsseldorf? Bah. Het voelt als weggegooid jaar, een race tegen de klok, en onbegonnen werk.

Tags: , , , , , , , , | Laat een bericht achter

IVF-meisje


Mijn lief (35) en ik (41) leerden elkaar kennen toen ik 38 was. We spraken al snel uit dat we graag kinderen wilden. Helaas, de zaadkwaliteit bleek niet goed en ICSI was het advies. De eerste drie pogingen hebben we in het LUMC gedaan, daarna zijn we naar Dusseldorf gegaan. Nu zijn we onder behandeling in Gent, waar we net poging 9 achter de rug hebben. Onze volledige geschiedenis. Volg me ook op Twitter.

Tweet